ถ้าใครกะลัง in กับ The Twilight Saga คงจารู้ว่านี่คือชื่อเล่มที่ 4 ของนิยายเรื่องนี้นิ เพราะเท่าที่สังเกตดูตอนนี้มัน fever จิงๆ เกือบทุกร้านขึ้นว่า best seller แถมเห็นคนถือเยอะเหมือนกัน (โดยเฉพาะผู้หญิง) จนเราเสีย self ทำไมมันเกร่อหยั่งงี๊น้อ
หลังจากไปดูหนังจนกระทั่งไปตามล่าหามาอ่านจนครบทั้ง 4 เล่ม (Twilight, New Moon, Eclipse, Breaking Dawn) ก็ได้ปฐมฤกษ์เขียนถึงซะที เล่มนี้ขอเดาะอ่านเป็นภาษาอังฤษเพราะเค้ายังแปลไม่เสร็จ (ซะที!) แต่เราก้ออยากรู้ใจจะขาดว่ามันจบยังไงอ่ะนะ ก็ขอ review ยั่วน้ำลาย เผื่อใคร 2 จิต 2 ใจ ยังไม่ได้อ่านเพราะไม่อยากอ่านเป็นภาษาอังกฤษ (แต่เรื่องนี้อ่านไม่ยากมากนะคะ ถ้าทนไม่ไหวจิงๆ ไปซื้อหามาบำบัดก่อนได้นา) พอเดาๆ ได้ไม่ต้องเปิดดิก ขอย้อนเรื่องเล็กน้อยครือมันเป็นเรื่องราวความรักระหว่างคนกับแวมไพร์ ไล่เรียงมาตั้งแต่เล่มแรกว่ารักกันยังไง
เล่มที่ 2 (New Moon) เอ็ดเวิร์ด พระเอกของเราดึงตัวเองกลับมาว่าความจิงมันคงไปกันไม่ได้ เพราะอันตรายเกินไปกับการอยู่กับฝูงตัวดูดเลือดครอบครัวของเค้า ประกอบกับไม่อยากให้เบลล่าต้องมาใช้ชีวิตเป็นตัวประหลาดเหมือนตัวเอง ก็เลยจากไปซะงั้น ปล่อยเบลล่าทุกทรมานสาหัส (คนอ่านก้อสาหัสด้วยเนื่องจากลุ้นว่าเมื่อไรเอ็ดเวิร์ดจะกลับมาซะที) เล่มนี้แหล่ะที่พระรองอย่างเจคอบจะทำแต้มให้นางเอกใจอ่อน เบลล่าถึงกับเปรียบเทียบเป็นรูโหว่ในอกของตัวเองที่ไม่อาจเยียวยาให้ปิดสนิท ก็มีเจคอบมาช่วยให้นางเอกเราสดใสขึ้นมาหน่อย (ส่วนคนอ่านจะแอบลุ้นว่าอย่าหวั่นไหวเชียวนา เพราะเชื่อว่าเกือบทุกคนหลงรักเอ็ดเวิร์ดไปหมดใจแล้วล่ะ) สุดท้ายก็จบแบบ happy จนได้ เล่มนี้เกิดเพราะความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวของทั้งคู่นะเนี่ย จนบางครั้งอดนึกไม่ได้ว่า บางทีถ้าเราเห็นแก่ตัวเองซักหน่อย ก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด ? :)
เล่มที่ 3 (Eclipse) นี่แหล่ะที่สะท้อนผลต่อเนื่องจากเล่มที่ 2 ที่เจคอบกลับเข้ามายึดครองพื้นที่เล็กๆ ในใจอย่างเหนียวแน่นของเบลล่าได้ จนคาดว่าหลายคนคงหงุดหงิดความโลเลของเบลล่า แม้แต่เอ็ดเวิร์ดก็ยอมรับว่าเบลล่ารักเจคอบ เรื่องราวดำเนินไปแบบเจคอบใช้เล่กะเท่มากมายให้เบลล่าเลือกตัวเอง หลายคนโดยเฉพาะผู้หญิงคงเริ่มๆ เกลียดขี้หน้าเจคอบตะหงิดๆ ในเล่มนี้ ถึงสุดท้ายจะจบแบบ happy เหมือนเดิมแต่คาดว่าหลายคน (อีกแล้ว) ค้างคาไม่อยากให้เบลล่าเผื่อที่สำหรับใครอื่นอีกแม้แต่เพียงเล็กน้อย แต่ถ้าลองมานึกย้อนดูความจริง บางคนก็อาจจะรักใครหลายๆ คนพร้อมกันในเวลาเดียวได้ แถมมีคนพวกนี้ไม่น้อยซะด้วย! ยังไม่นับว่าเจคอบมาคอยดูแลเบลล่ายังไงบ้างระหว่างที่เอ็ดเวิร์ดจากไป เอ้า ยกประโยชน์ให้จำเลย
เล่มที่ 4 (Breaking Dawn) มาถึงเล่มนี้ซะที เรื่องราวดำเนินมาถึงว่าพระเอก นางเอกของเราได้แต่งงานกันซะที และมีลูกโดยที่นางเอกยังไม่ได้โดนเปลี่ยนเป็นแวมไพร์! ใครอ่านมาตั้งกะต้นคงรู้ว่าพระเอกนั้นออกแรงนิดเดียวก็สามารถหักซี่โครงนางเอกได้ ทำให้อดจินตนาการแล้วนึกหวาดเสียวไม่ได้ ว่าอีตอนเอ็ดเวิร์ด “control” ตัวเองไม่ได้นี่นางเอกจะแหลกเหลวมั๊ยหว่า แต่สุดท้ายทั้งคู่ก็มีลูกจนได้ เราว่าคนเขียนพยายามทำให้มันสมบูรณ์เพราะถ้านางเอกของเราซึ่งต้องโดนเปลี่ยนเป็นแวมไพร์ไม่ช้าก็เร็วนั้น จะไม่สามารถมีลูกได้ถ้าโดนเปลี่ยนร่างไปแล้ว เพราะร่างกายทุกอย่างจะเหมือน freeze ไปเลยไม่เปลี่ยนแปลงอีก อายุเท่าไรก็เท่านั้นด้วย แต่ก็ต้องท้องด้วยความทรมานเพราะลูกของทั้งคู่ดื่มเลือดเป็นอาหาร! ก็จะของใครนอกจากแม่ ซึ่งเล่มนี้พระเอกพยายามกำจัดลูกออกเพราะจากสภาพการเบลล่าไม่น่ารอดถ้าปล่อยให้ท้องต่อไป แต่เบลล่า just say no ท่าเดียว ลูกในท้องนั้นนอกจากดื่มเลือดแม่แล้ว การดิ้นแต่ละทีก็ทำให้เบลล่าเจ็บปวดถึงขั้นกระดูกซี่โครงหักได้ นึกแล้วหวาดเสียว – -” พลังของการต่อสู้ของคนเป็นแม่เพื่อลูกนั้นมันช่างน่าขนลุก เอ็ดเวิร์ดนั้นร่ำๆ จะขาดใจไปด้วยหลายหน (คนอ่านด้วย) ครอบครัวก็แตกเสียงออกเป็น 2 ข้าง ส่วนใหญ่ผู้หญิงด้วยกันจะเลือกให้เอาลูกไว้ตามสัญชาตญาณ แต่สุดท้ายก็ต้องตามใจคนเป็นแม่อยู่ดี เพราะนอกจากเรื่องลูกแล้วทั้งคู่ยังต้องกังวลเรื่องที่พวกโวลตูรี (คล้ายๆ ผู้คุมกฎในหมู่แวมไพร์) จะมาตามล่าหาว่าทำผิดกฏอีก
เรื่องราวตั้งแต่เล่มแรกมานั้น ดำเนินเนื้อเรื่องผ่านนางเอกมาตลอด คราวนี้จะมีส่วนนึงที่มองในมุมเจคอบคือให้เจคอบเป็นตัวดำเนินเรื่อง ใครยังแอบเคืองมาจากเล่ม 3 อาจไม่ชอบใจ แต่แปลกนะ ตอนนี้สนุกดี เพราะจิงๆ เจคอบเองก็มองโลกในมุมที่ตลกดีอ่ะ รวมถึงมีมุมชั่วร้ายบ้างให้รู้สึกว่า เออ นี่สิมนุษย์เราจิงๆ เพราะส่วนใหญ่นางเอกพระเอกของเราจะดีเลิศ และเสียสละอะไรจะหยั่งงั้น สปอยมาแยะแล้วเนอะ หยุดดื้อๆ ดีก่า เล่มนี้เนื้อเรื่องมันจิงจัง มันเป็นชีวิตครอบครัวแล้วอ่ะ ทำให้รู้สึกว่ามันต้องมีอะไรต้องรับผิดชอบเยอะจัง แต่ก็สนุกเข้มข้นและมันก็เป็นจุดหมายปลายทางนั่นแหล่ะ แต่การอ่านเล่มแรกที่เป็นการปิ๊งๆปั๊งๆ กัน น่ารักๆ กับชีวิตตอนเป็นเด็กนี่ช่างหอมหวานกว่ากันจิงๆ!
