พอดีไปจิ๊ก กระทบไหล่เขา ปราบดา หยุ่น ของชาวบ้านมาอ่าน มีบทนึงพี่หยุ่นเค้าแต่งบท rap ดูๆ ไปก้อน่าจะเล่นไม่ยาก คันไม้คันมือขอบ่นบ้าชีวิตเป็นท่วงทำนองเด็ก rap โย่วดูบ้างดีก่า 
C’mon man ข้าวเม่า แม้นนน โย่วๆๆ
The other day I went to the office
Even though I felt like shit
Sometime I wish I were a witch
So that I could curse you bitch!
On march 18th, my dog is dead
Anyway, she is 14 years old age
We used to be together just like mate
I will miss her so much as she’s da best!
I am crazy for Manchester United
They will win league trophy I bet
The football they play is magnificent I’ve ever met
But could you please help never again get red ?
You know I finished my bachelor’s in Math
Everytime I be with you I feel so glad
Such a long time I never felt with someone like that
So I can’t help missing you that bad
(So I can’t help missing you, ‘…’)
Roses are red violets are blue
Here I am but where are you ?
Roses are red violets are blue
When will I see you, I dun have a clue!
29/03/2009 at 6:47 pm Permalink
นึกว่า blog ร้างซะแล้ว
30/03/2009 at 1:14 am Permalink
โย่ว์ๆๆๆ
ในที่สุดพี่แหม่มก็ตัดสินใจฆ่าหมาตัวเองแล้วหรอเนี่ย…
30/03/2009 at 5:40 pm Permalink
มันสิ้นใจไปเองอย่างสงบอ่ะ
31/03/2009 at 10:15 pm Permalink
Yo Yo!!! แล้วเมื่อไหร่พี่แหม่มจะเลี้ยงโอโคโนมิยากิอ่ะ อารมณ์ไหนเขียน blog เป็นเพลง rap คงจะแซ่บถ้ามาเลี้ยงข้าวให้อิ่มแปล้
ปล. ไอ้หนังสือกระทบไหล่เขาอ่ะ “ชาวบ้าน” ที่พี่แหม่มอ้างถึงหน่ะ คือกระผมใช่ไหมครับ?
02/04/2009 at 4:42 pm Permalink
ต้อนรับกลับบ้าน