กรุงเทพนี่ก็เป็นเมืองที่มีอะไรที่ surprise หลายอย่างเนอะ นี่เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างคลาสสิคที่เราต้องเจอบ่อยๆๆๆ จนอดเขียนถึงมิได้ ในรูปนี้คือรถจอดติดไฟเขียวแยกแถวบ้านที่ต้องผ่านมานทุกวันอ่ะนะ จากรูปจะเห็นไฟเขียวอยู่ลิบๆ แต่จะเห็นว่ารถจอดติดกันเป็นทางยาวชิมิ ทีนี้เหลือบตาลงมาข้างล่างอีกหน่อยจะพบตัวการของเรื่องนี้ ช่ายแล้ว มันคือรถไฟที่วิ่งผ่ามันกลางเมืองนั่นแหล่ะ เจอทีไรอดสบถออกมาเป็นภาษาปาปัวนิวกีนีไม่ได้ทุ๊กที แล้วก็อดจะนึกต่อไม่ได้ นี่มันวางผังเมืองกันยังไงนะเนี่ย หรือยังไงจะช่วยให้สัญญาณไฟมัน link กะรถไฟหน่อยได้มั๊ยฮึ คิดปายด๊ายย แยกนี้จึงเป็นแยกพิเศษที่รถวิ่งผ่านอาจต้องรอไป 2-3 ไฟเขียวกว่าจะได้ไปที จนเด๋วนี้ขำไปแระ ไอ้รอมันก็รอได้อ่ะนะ แต่อดรู้สึกว่ามันติ๊งต๊องไม่ได้ บางทีการสร้างอะไรที่ประณีต ลงรายละเอียดทุกขั้นตอน คงไม่ใช่ process ของประเทศกำลังพัฒนามั๊ง ?
สถานที่เกิดเหตุ : แยกเทอดดำริ ถนนประดิพัทธ์
อยากกินปีโป้ต้องอดทน

คาดว่าทุกคนคงเคยแกะปีโป้กินกันมามั่ง ? อย่างน้อยซักอันในชีวิตอ่ะนะ เคยคิดอย่างเรามั๊ย ครือ ชาวบ้านเนี่ยเค้ามีนวัตกรรมการแกะผลิตภัณฑ์ของตัวเองเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เพื่อผู้บริโภคของตัวเองจะได้สะดวกสบายที่สุด อย่างบรรดาขนมของกูลิโกะ ตั้งแต่เด็กจำได้ว่ามันเปลี่ยนไปหลาย version แล้วจนล่าสุดดึงปรี้ดเดียว หรือผ้าอนามัยที่ดึงครั้งเดียวหลุดหมดไม่ว่าจะมีกี่ปีก หรือพวกเครื่องกระป๋องต่างๆ อันไหนแต่ก่อนไม่มีห่วงให้ดึง เด๋วนี้มีเกือบหมด คอนแท็คเลนส์ ยี่ห้อแกะยากๆ ก็เปลี่ยนหมด พอให้เราได้บ่นๆ ในใจซักปี 2 ปีว่าเมื่อไรยี่ห้อที่ใช้นี่มันจะแกะง่ายๆ แบบชาวบ้านมั่งน้อ
แต่.. ปีโป้ ทำม๊ายยไม่เคยเปลี่ยน จะเห็นจากรูปชิมิ ว่าเด็กๆ ห่อยังไง ตอนนี้หยั่งงั้นเด๊ะ จะมีพลาสติกยื่นหรอมแหรมๆ ออกมาหน่อย หากคุณออกแรงกับมันผิดองศานิดเดียว เสร็จ! ขาดทันที ทีนี้ต้องหาวิธีแกะกินอย่างอื่นต่อไป เพราะทางเลือกที่จะแกะเยลลี่ที่เค้าเตรียมไว้ให้ คุณทำลายมันไปแล้ว พอดีเป็นคนชอบกินเยลลี่อ่ะ แล้วก็ชอบซื้อปีโป้มาตุนไว้ในตู้เย็น แต่ต้องประสบปัญหากับการแกะมันกินบ่อยเหลือเกิน ใครมีเทคนิคดีๆ เผื่อแผ่กันมั่งนะ ขอร้องงงงงงงง
















02/03/2009 at 12:13 am Permalink
แยกนี้รถติดอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งวันคืนจริงๆ เพราะต้องรอรถไฟไป แถมต้องรอให้ไฟเขียวอีกถึงจะไปได้
วิธีการกินปีโป้ให้แกะง่ายๆ คือแช่ให้แข็งเป็นน้ำแข็งแล้วค่อยกิน จะได้แกะง่ายๆ แถมเย็นชื่นใจอีกต่างหาก
04/03/2009 at 7:11 pm Permalink
ชอบที่พี่แหม่มบ่นเรื่องแกะปีโป้อ่ะ พอมานั่งอ่าน มันก็จริงเน้อะ ทำไมเค้าไม่คิดจะปรับปรุง package มั่งเนี่ย กินยากลำบาก จนต้องย้ายไปกินยี่ห้ออื่นแล้วอ่ะ
05/03/2009 at 12:46 am Permalink
มียี่ห้อไรอร่อย แกะง่ายก่าเหรอ บอกมั่งจิ กินแช่แข็งมากๆ ก็เสียวฟันออก – -”
06/03/2009 at 12:34 am Permalink
ซื้อแบบถ้วยสิ
08/03/2009 at 7:23 pm Permalink
ฟ้อง สคบ. มั้ย
แต่อย่างน้อย ปีโป๊ ก็สอนให้เด็กรู้จักแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้า เมื่อไอ้ที่ยื่นๆ มันขาด ไม่ว่าจะเป็นเอาเขี้ยวเจาะ, เล็บเจาะ, ให้แม่แกะให้ หรือทิ้งไปซะ แล้วหยิบอันใหม่ ล้วนแต่ฝึกฝนเรามาทั้งนั้น
สุดท้ายนี้ ขอให้คนที่กำลังแกะปีโป๊โชคดี ดึงแล้วไม่ขาด เปิดได้กินด๊วบทีเดียวหมด
11/02/2010 at 1:36 pm Permalink
โอ้ อย่างฮาค่ะ