Archive > July 2009

เค้าไปทำไมกันนักหนานะ..อัมพวา

ampawa

เชื่อแน่ว่าถ้าหาก ททท จะมอบรางวัลให้ใครในฐานะ ผู้ส่งเสริมแคมเปญ “เที่ยวไทยคึกครื้น เศรษฐกิจไทยคึกคัก” ดีเด่น นังมดต้องเป็นหนึ่งในผู้ที่เหมาะสมสุดๆ จริงๆ เพราะมันเล่นไปมอบความคึกคักให้เกือบจะทุกอาทิตย์ทีเดียว และก็ถึงคิวของ อัมพวา..อำเภอชื่อเพราะที่โด่งดังมาซักพักใหญ่ๆ แห่งนี้ซะที

ตอนกลางวันเรามาแวะกินข้าวกันที่ ดอนหอยหลอด ชิมหอยหลอดผัดฉ่า เผื่อทีหน้าทีหลัง ได้ยินใครพูด อีหอยหลอด จะได้นึกหน้าตามันถูกว่าหน้าตามันเป็นยังไง และด้วยเกรงว่าชาติหน้าจะอิ่มบุญกันเกินไป เลยทำให้เราแวะทำบุญกันที่วัดศรัทธาธรรมแถวๆ ดอนหอยหลอดวัดเดียว แล้วใช้เวลาช่วงบ่ายต้นๆ นอนเล่นชมคลอง ชมสวน กันที่รีสอร์ทชิวๆ ดีกว่า สาบานว่าไม่ได้ขี้เกียจเลยจริงๆ (นะ) แม้จะทำให้ผิด concept กลางวันเที่ยววัด กลางคืนดูหิ่งห้อย ของอัมพวานิดหน่อย เราก็ต้องยอม (;p) วัดนี้เค้าโดดเด่นที่มีโบสไม้สักทองสวยงาม แถมยังมีการทำบุญลักษณะต่างๆ เต็มมมมไปหมด เลือกทำได้ตามจิตศรัทธาแบบชื่อวัดได้เลย

donhoilod

ธารีตา รีสอร์ท เป็นที่พักที่เราเลือกสำหรับทริปนี้  ที่อัมพวาพอโด่งดังก็มีที่พักเยอะมากกกก ทีนี้ก็อยู่ที่นักท่องเที่ยวแล้วว่าจะเลือกแบบไหน ส่วนใหญ่จะเป็นลักษณะโฮมสเตย์ริมน้ำ ถ้าจะให้ได้ feel เค้าว่าต้องนอนแถวตลาดน้ำนี่แหล่ะ เอาแบบเดินไปได้เลย แต่ทีนี้มันก็จะอึกทึกนิดนึงทั้งผู้คน และเรือขนาดต่างๆ วิ่งไปมาขวักไขว่  ก็เลยมีบรรดารีสอร์ทต่างๆ ที่จะอยู่ถัดตลาดออกไปหน่อยเหมือนกับที่นี่ ที่ให้บรรยากาศเหมือนมานอนเล่นบ้านสวนริมน้ำ อากาศดี มีความเป็นส่วนตัว แต่ถ้าไม่ได้เอารถมาเราว่านอนใกล้ตลาดเลยก็ work เพราะสามารถอยู่ดึกเท่าไรก็ได้ตลาดกว่าจะวายก็โน่น 3-4 ทุ่ม นั่งเล่น  ชิวๆ ตามร้านเครื่องดื่มริมน้ำได้สบายๆ แล้วเดินกลับบ้านนอนได้

thareeta_resort

ตลาดน้ำอัมพวา..คร๊ายยยจะไปตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อไปเที่ยวตลาดในวันหยุด ?? noๆๆ ต้องตลาดน้ำยามเย็นแบบนี้สิที่เราใฝ่ฝัน เปิดตั้งแต่ช่วงเที่ยงไปจนสามสี่ทุ่ม (ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์) ริมสองฝั่งคลองมีถนนชื่อเก๋ไก๋ว่า ถนนเลียบนที หรือ เลียบ-นที ที่พี่ปุ้ย อ่านออกเสียงอย่างน่าหวาดเสียวว่า ถนน เลีย-บน-ที เป็นชื่อของถนนคนเดินของอัมพวา ซึ่งก็สมชื่อเพราะเลียบไปกับคลองจริงๆ ของกิน ของใช้ เรียงรายยั่วยวนให้คึกคักคึกครื้นเต็มทั้งสองฝั่งคลอง และเรื่อยลงไปถึงบนเรือในน้ำ ให้สมกับที่ว่าเป็นตลาดน้ำนี่นะ มีร้านขายรูปร้านนึง ชอบมาก ชื่อร้านที่อยู่ของจิตใจ เวลาเขียนอะไรที่เป็นแนวปรัชญาเนี่ยเราว่ามันยากนะ เพราะเขียนไม่ดีมีลาวได้ง่ายๆ เรียกว่าตกม้าตายกันง่ายๆ ได้เลย ร้านนี้เค้าขายรูปที่บางรูปจะมี wording เก๋ๆ อ่านเพลินเลย ขนาดป้ายส่วนลดยังแนวเลย (ดูจากรูปด้านล่าง) เป็นครั้งแรก ที่ลังเลว่าจะเป็นคนไม่สวยดีมั๊ยนะ สุดท้ายเป็นคนสวยที่ไม่ต่อราคา ไม่เอาถุงดีสุด 555 ส่วนร้านขายของที่ระลึกดังๆ อีกร้านก็น่าจะเป็น กาญจนาพานิช มีพวกเสื้อ สมุดโน๊ต น่ารักๆ แล้วก็ทำคล้ายๆ ปายคือมีโปสการ์ดที่ซื้อแล้วนั่งเขียนส่งตรงนั้นได้เลย เพียงแต่ด้วยผู้คนที่จอแจ อากาศร้อน ทำให้ ‘รมณ์จะเขียนเกิดยาก ไม่เหมือนที่ปาย

ampawa_market1

ที่ตลาดน้ำนี่ยังมีลูกเล่นให้เร้าใจเยอะ โดยเฉพาะของกินละลานตาไปหมด เราไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวตามขั้นบันไดริมน้ำเอาบรรยากาศกันด้วย สนุกมากกว่าอร่อยอ่ะนะ ตลอดการมาเดินเล่นตลาด 2 วัน ร้านนึงที่ไปอุดหนุนตลอดคือ สมานการค้า ที่บรรจุชากาแฟต่างๆ ไว้ในหลอดมีสีสันต่างๆ กันไปด้านล่าง อร่อยมั่ก โดยเฉพาะชานม ไม่แพงด้วยแก้วละ 15-20 บาท แถมแก้วเบ้อเร่อ อีกร้านที่เทียวไร้เทียวขื่อ 2-3 รอบคือ ร้านที่เค้าทำหอยทอดใส่ในแป้นขนมครกอ่ะ คิดได้ไงเนี่ย กินง่ายเป็นคำๆ แถมอร่อยสุดๆ น้ำแปลกๆ ก็เยอะ หยั่งน้ำมะเน็ด ที่เป็นน้ำอัดลมแบบโบราณทำเอง ก็เพิ่งได้มาชิมที่ร้านกำปั่นนี่เอง ชิมรสมะนาวไปก็อร่อยดี ยังมีน้ำดอกไม้ต่างๆ ดังๆ นี่เห็นจะเป็นน้ำดอกดาหลา ที่เป็นดอกใหญ่ๆ สีแดงๆ เสียแต่ว่าครั้งนี้ไม่ได้ชิม เค้าว่าอร่อยชื่นใจดี ของกินดังๆ เค้ายังมีอีกเย้อออ พูด 3 วัน 3 คืนไม่หมด ร้านไหนดัง แต่มิได้เอ่ยถึงขออภัยด้วยนะ พอตกหัวค่ำหน่อย เราก็นั่งเรือหางยาวออกไปดูหิ่งห้อยกัน ขอบอกว่าหน้านี้แหล่ะที่พวกเค้าจะออกมาโชว์กันจนต้นลำพูเหมือนต้นคริสมาสติดไฟวิบวับๆเลยทีเดียว เพ่งแทบตายว่าทำไมมานเยอะจังฟะ กระพริบพร้อมๆ กันอีกแนะ แอบเสียบไฟอ๊ะป่าว แต่พอเห็นมันเคลื่อนที่ได้ประกอบกับคนเรือเค้าขับชิดๆ ให้ดูบางต้น ค่อยหายสงสัย (ทิป-ตอนเลือกเรือเอาเรือแบบนั่งแถวละ 2 คนดีกว่า ถ้าเรือใหญ่กว่านี้คนกลางจะเสีย ‘รมณ์ได้) 

ampawa_market2

สรุปนะ คนที่จะปลื้ม อัมพวา น่าจะเป็นคนที่ชอบช้อปและชิมของอร่อยแปลกๆ เก๋ๆ ไทยทำไทยใช้ ของโบราณที่หากินยาก ไม่เกี่ยงผู้คนจอแจ อากาศร้อน เพราะยังไงมันก็คือตลาดดีๆนี่เอง คนที่ enjoy บรรยากาศแบบเก่าโบราณริมน้ำแต่คลาสสิค โรแมนติคด้วยกิจกรรมดูหิ่งห้อย คนที่ชอบฟัง  เพลงคลาสสิคทั้งไทยเทศ  เพราะร้านดื่มกินที่นี่แนวนี้ทั้งนั้น เล่นสดด้วย อย่างร้านบ้านทองโบราณ เป็นอาทิ เพลงพวกนี้บางทีพอฟังทำให้อารมณ์เย็นขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ นะ  คนที่ชอบอากาศดีๆ ที่นี่เก๋มากกับการตักบาตรพระพายเรือ แต่พวกเราพลาดกันไปเนื่องจากพระงานเข้าที่วัด เลยออกมาพายเรือบิณฑบาตรบ่ได้  ว่าแต่ไม่น่าเชื่อว่าเรา skip อัมพวามาได้ยังไงนานขนาดนี้ถึงเพิ่งจะได้ไปนะ! จังซี๊มันต้องถอนซะละม๊างง 

Continue reading

, , , ,